ایران و جهان
اقتصادی
فناوری اطلاعات
ورزشی
پاتوق نشریات
ویژه اساتید
چند رسانه ای
کد مطلب: 106315
بلوتوث چيست؟
تاریخ انتشار : 1395/06/08 11:18:45
نمایش : 449
تکنولوژي‌هاي زيادي وجود دارند که با وجود تبديل شدن به بخش جدايي ناپذيري از زندگي ديجيتال‌مان، کمتر به آن‌ها توجه مي‌کنيم و آشنايي چنداني با آن‌ها نداريم. بلوتوث نيز يکي از اين موارد است
به گزارش حوزه فناوري و اطلاعات اساتيد برتر، فناوري بلوتوث براي اولين بار در سال ۲۰۰۰ به بازار محصولات الکترونيکي مصرفي وارد شد و پس از گذشت ۱۶ سال، همچنان در حال پيشرفت و بهبود است. بلوتوث يک پروتکل ارتباطي بي سيم براي اتصال دستگاه‌ها به يکديگر است که باوجود سرعت کمتر نسبت به واي-فاي، اتصال دستگاه‌ها از طريق آن به مراتب آسان‌تر انجام مي‌گيرد و معمولاً در اتصال مستقيم دو دستگاه به يکديگر، ترجيح داده مي‌شود.

با توجه به اينکه تقريباً تمامي تلفن‌هاي هوشمند از بلوتوث پشتيباني مي‌کنند، اين فناوري به روشي پيش فرض براي اتصال بي سيم بلندگو، هدفون و ديگر وسايل جانبي به تلفن‌هاي هوشمند تبديل شده است. به جز تلفن‌هاي هوشمند، بلوتوث را در ديگر دستگاه‌هاي الکترونيکي مانند پرينترها، دستگاه‌هاي ريموت و کامپيوترهاي شخصي نيز مي‌توان يافت.

درست مانند واي-فاي، استاندارد بلوتوث نيز با گذشت زمان در حال پيشرفت و بهبود است. از مهمترين اين پيشرفت‌ها تا به حال مي‌توان به افزايش سرعت انتقال داده‌ها و کاهش مصرف انرژي (که براي دستگاه‌هاي قابل حمل بسيار حياتي است) اشاره کرد. به احتمال زياد، تکنولوژي بلوتوث در سال‌هاي آينده نقش مهمي در بازار رو به رشد «اينترنت اشياء» نيز بازي خواهد کرد.

تاريخچه‌ي بلوتوث

هدست بلوتوث

ايده‌ي اوليه‌ي بلوتوث براي اولين بار در سال ۱۹۹۴ مطرح شد. در ابتدا هدف از ابداع بلوتوث تنها «انتقال بدون سيم اطلاعات» بود. نام بلوتوث نيز برگرفته از پادشاه دانمارکي است که اواخر هزاره‌ي اول ميلادي، دانمارک و نروژ را با يکديگر متحد کرد.

درست مانند «پادشاه دندان آبي»، تکنولوژي بلوتوث نيز قصد ايجاد اتحاد را داشت؛ با اين تفاوت که به جاي قبايل مختلف اسکانديناوي، اين بار قرار بود دستگاه‌هاي متفاوت الکترونيکي از طريق يک استاندارد واحد ارتباطي با يکديگر يکپارچه شوند. بلوتوث قبل از اينکه به صورت گسترده توسط شرکت‌هاي بزرگ استفاده شود، توسط تيمي از مهندسان شرکت اريکسون در سوئد اختراع، و در سال ۱۹۹۸ به صورت رسمي معرفي شد.

يک سال بعد استاندارد بلوتوث ۱.۰ به ثبت رسيد و در سال ۲۰۰۰ اولين هدست مجهز به بلوتوث به بازار عرضه شد. با پيشرفت اين تکنولوژي و معرفي نسخه‌هاي بعدي از استاندارد بلوتوث، شاهد به کارگيري آن در موس و کيبورد، تلفن‌هاي هوشمند، پرينترها، لپ‌تاپ‌ها و ديگر وسايل الکترونيکي بوديم.  

هم اکنون بلوتوث ۴.۲ جديدترين نسخه از استاندارد اين تکنولوژي است و تا عرضه‌ي نسخه‌ي ۵ نيز فاصله‌ي چنداني نداريم. پس از گذشت ۱۶ سال از عرضه‌ي بلوتوث، توليد کنندگان وسايل الکترونيکي همچنان در اين فکر هستند تا راه‌هاي جديدتري براي استفاده از اين تکنولوژي پيدا کنند؛ از انتقال خودکار اطلاعات بين ساعت هوشمند و تلفن همراه گرفته تا باز کردن قفل‌ها هنگام نزديک شدن دستگاه‌هاي مورد اعتماد مجهز به بلوتوث.

گروه توسعه‌ي استاندارد بلوتوث، معروف به SIG، در ابتدا از ۵ شرکت تشکيل شده بودند که وظيفه‌ي توسعه و پيشرفت اين تکنولوژي را بر عهده داشتند. ۵ شرکت موسس عبارتند از اريکسون، اينتل، نوکيا، توشيبا و IBM. بعدها مايکروسافت در سال ۱۹۹۹، لنوو در سال ۲۰۰۵ و اپل نيز سال ۲۰۱۵ به اين جمع اضافه شدند.

ويژگي‌هاي بلوتوث

ويژگي هاي بلوتوث

بلوتوث به نحوي طراحي شده است تا قبل از هر چيز، کار کردن با آن تا حد ممکن آسان باشد. اين سادگي در واقع به معناي پنهان ماندن بخش اعظمي از زواياي فني اين تکنولوژي از چشم کاربر عادي است. در سخت‌ترين حالت ممکن، کاربر تنها لازم است يک پين کد چند رقمي را براي همگام سازي دو دستگاه وارد کند.

جديدترين استاندارد بلوتوث با نام بلوتوث ۴.۲ (بلوتوث ۵ اواخر سال ۲۰۱۶ يا اوايل ۲۰۱۷ عرضه خواهد شد)، از لحاظ تئوري حداکثر سرعت ۲.۱ مگابايت بر ثانيه و حداکثر بُرد ۱۰۰ متر را در اختيار مي‌گذارد؛ اما کاربران در عمل سرعت و برد کوتاه‌تري را تجربه خواهند کرد.

بلوتوث براي انتقال داده از شبکه‌ي بسته‌اي متشکل از ۷۹ باند راديويي استفاده مي‌کند. دستگاه‌هاي بلوتوث اين قابليت را دارند تا به صورت خودکار يکديگر را پيدا کنند و شما قادر خواهيد بود تا ۸ دستگاه را به صورت همزمان از طريق بلوتوث به يکديگر متصل کنيد؛ بدون اينکه براي اين کار مجبور باشيد باتري دستگاه خود را قرباني کنيد.

بلوتوث دو نوع اصليِ «بلوتوث نرخ اصلي/نرخ بهبود يافته» (BR/EDR) و «بلوتوث کم انرژي» (LE) دارد. بلوتوث BR/EDR برد کمتري دارد، اما براي مصارفي که نيازمند برقراري اتصالي پايدار هستند (به عنوان مثال براي استريم موسيقي) مناسب‌تر است.

اما بلوتوث LE پتانسيل بيشتري براي کاربرد در اينترنت اشياء دارد؛ جايي که در آن داده‌ها به صورت منقطع و محدود ارسال مي‌شوند و در عوض مصرف کم انرژي از اولويت بالاتري برخوردار است.

بلوتوث در مقابل واي-فاي

bluetooth vs wi-fi

هرچند کاربرد اصلي بلوتوث و واي-فاي انتقال اطلاعات به صورت بدون سيم است، اما در عمل اين دو بسيار با هم متفاوت هستند. باوجود تفاوت چشمگير ماهيتي، هر از چند گاهي هر يک از اين دو سعي مي‌کنند به قلمرو ديگري وارد شوند. براي مثال بلوتوث و واي-فاي هم اکنون در حال جنگي تمام عيار براي تبديل شدن به استاندارد غالب در اينترنت اشياء و دستگاه‌هاي مرتبط با خانه‌هاي هوشمند هستند.

بهترين کارايي بلوتوث در اتصال دو دستگاه به يکديگر و ايجاد شبکه‌هاي اَدهاک است، در حالي که واي-فاي براي ايجاد يک شبکه‌هاي وسيع پيرامون يک دستگاه مرکزي مانند روتر، مناسب‌تر است.

راه‌اندازي بلوتوث به مراتب از واي-فاي آسان‌تر است و انرژي کمتري صرف مي‌کند. در عوض برد بلوتوث از واي-فاي کمتر است و اطلاعات را بسيار کندتر انتقال مي‌دهد. ناگفته پيداست که با سرعت حداکثر ۲ مگابايتي، نمي‌توان از بلوتوث براي استريم ويدئوهاي با کيفيت استفاده کرد.

هر دو استاندارد در حال تکامل هستند. استاندارد جديد Wi-Fi Direct طراحي شده است تا بعضي مزاياي بلوتوث مانند احتياج نداشتن به اکسس پويت مرکزي (روتر) و اتصال آسان و مستقيم دو دستگاه به يکديگر را با خود به دنياي واي-فاي بياورد.

بلوتوث ۵ نيز قرار است از تکنولوژي‌هاي ناوبري و تشخيص موقعيت بهتر پشتيباني کند و در عين حال با دوبرابر کردن سرعت انتقال اطلاعات، بُرد بلوتوث LE را نيز تا ۴ برابر افزايش دهد.

نويسنده: مسعود توکلي
 
 
 
ارسال کننده
ایمیل
متن
 
آخرین اخبار
اخبار استان
 
اوقات شرعی
پایگاه های خبری استان











شهدای شاخص سال 95
یادداشت
در محضر شهید